( Traballo realizado polos alumnos e alumnas de 6ºB na asignatura de Lingua Galega)

O Entroido é unha festa popular que se celebra para indica-lo final do inverno e o comezo da primavera. Nela ironízanse os feitos que ocorreron ó longo do ano con disfraces e comparsas acompañados de música. Os entroidos máis famosos do país son, sen dúbida algunha, os ourensáns de Laza, Verín e Xinzo.
Descoñécese a súa verdadeira orixe, algúns pensan que é da época dos celtas, outros afirman que os comezos desta festa pódense atopar na adoración ós deuses Baco ou Dionisos.

No Entroido, os días máis sinalados ou tamén chamados períodos da esmorga eran:
- Domingo Fareleiro ou Borralleiro que coincide co domingo de septuaxésima e nesta data era costume que os veciños se manchasen os uns ós outros con “borralla” ou “farelo”.
- Xoves de Compadres. Día no que se realiza unha loita entre sexos, as mozas fabrican bonecos que representan ós homes e tentan queimalos, mentres os mozos intentan sacárllelos.
- Domingo Corredoiro ou Oleiro, data na que se realizaban celebracións moi diferentes segundo os lugares, tradicionalmente era cando se facía a corrida do galo.
- Xoves de Comadres, ó revés do de Compadres, son os mozos os que fan os bonecos con forma de muller e son elas as que loitan por llelos sacar.
- Domingo de Entroido, día no que comeza a festa maior.
- Martes de Entroido, data na que se celebran os “Testamentos” do Entroido e entérrase a representación da festa.
- Mércores de Cinza, día no que todo remata e celébrase en moitas vilas e aldeas o “enterro da sardiña”.