| A "PAZ" na vida cotiá |
|
|
|
| escrito por Mª Teresa | |
|
Co gallo da celebración do día da Paz programouse, para os alumnos e as alumnas de 6º, un traballo de investigación acerca da violencia no noso entorno. Hoxe, 26 de xaneiro, fixémo-la posta en común dos datos recollidos e foi moi interesante a conclusión á que chegaron despois de observa-los comportamentos das persoas que os rodean e de escoitar ou ler algúns medios de comunicación. Os comportamentos violentos percibíronos nas rúas, nos colexios, nos parques, nos centros comerciais, nas familias...Comentaron as situacións que viron eles durante a semana e causáronlles certa impresión. Entre elas destacaremos: - Un neno, duns nove anos, que nun centro comercial lle pegaba á súa nai porque non lle quería comprar algo. A resposta da nai foi mercarllo. - Un pai que, instigado pola nai, lle pegaba ó seu fillo dunha forma esaxerada sen, nin sequera informarse do problema. - Nun centro comercial uns nenos pelexándose porque un deles dicía que o outro lle roubara o móbil no colexio. - Violencia no patio do colexio, tanto entre nenos e nenas pequenos como maiores. A causa das pelexas é, a maior parte das veces, o non estar de acordo coas normas do xogo. - Pelexas entre adultos por quere-la mesma praza do aparcadoiro. - Unha señora que, ó roubarlle o bolso, cae e máncase. Aínda ten secuelas físicas e psicolóxicas. - Pintadas de muros con lemas que incitan á violencia. As conclusións ás que chegaron son: - Que a violencia xera violencia. - Que os nenos e as nenas perciben estes comportamentos como normais e cópianos. - Que os nenos que reciben danos físicos poden repetir ese comportamento cos seus fillos ou fillas. - A PAZ É UN DITO; NON UN FEITO. “A Paz é un dito; non un feito” foi a frase coa que abriu un neno a súa intervención no coloquio. Ten moita miga ¿non si? |
| < Anterior | Seguinte > |
|---|